Relaxatieconcert

Ik ben bij aardig wat optredens geweest, maar nog nooit heb ik een concert (met voorbedachte rade) liggend ondergaan. Volgens de muzikanten de beste manier om instrumenten als klankschalen, sjamaanse trommels en balofoon goed binnen te laten komen. Om comfortabel te liggen hebben deelnemers campingmatjes meegenomen. De muzikanten hebben een kleine vrachtwagen met instrumenten uitgeladen en terwijl zij alles opstellen zit het publiek alvast wat te relaxen. Vlak voor aanvang, als iedereen inmiddels in slaapstand ligt, vertelt Guy over de herkomst van de muziekinstrumenten, ceremonies en nog wat andere zzzzzaken die me zijn ontgaan door het effect van zijn zachte stem met Belgisch accent. Ik weet dat ik gevoelig ben voor sferen, maar dit gaat wel heel rap.

Toch lig ik in het begin nog ietwat ongemakkelijk. Ik luister naar geluiden die ik herken, zoals regen, wind, pff.. lekker Nederlands. Langzamerhand komen er klanken bij die ik niet thuis kan brengen. Dat helpt, want dan heeft nadenken geen zin meer. Vervolgens wordt ik heen en weer geslingerd tussen het gevoel van zachtjes gewiegd worden naar bijna over de kop gaan. De muzikanten lopen door de ruimte, dus het ene moment hoor je links een fluit en heb je rechts ineens een didgeridoo in je nek. Dan wordt er prachtig driestemmig gezongen, en als je denkt dat je alles hebt gehad lijkt het alsof je midden in een oerwoud bent beland. Ik zal niet verder uitwijden over mijn subjectieve ervaringen, maar mocht je eens een keer iets bijzonders willen, dan is dit absoluut een goed idee!
Bekijk de slideshow.

Creatieve zangworkshop

Zangeres Annemieke Bastiaans komt om half 8 aangewandeld met een tas met o.a. een hoge hoed en een bal, hmm… ik ben benieuwd. Even later arriveren de deelnemers, een aantal dames en een heer. Ook komt er nog iemand langs die graag wil toekijken, maar dat is niet de bedoeling, dat leidt alleen maar af. De workshop begint met inzingen, het opbouwen van een goede lichaamshouding en wat improvisatie-oefeningen. Dat betekent klanken uitstoten die in je opkomen waar-

door er langzaam maar zeker een samenzang ontstaat die in sommige gevallen best mooi is en in andere gevallen nogal lelijk. Het resultaat is wel dat de meesten al gauw uit volle borst staan te zingen en daar gaat het om. Goed, tijd voor koffie met de opdracht om een zin op te schrijven die je mooi vindt, uit een gedicht of een liedje bijvoorbeeld. Alles verdwijnt in de hoge hoed, waarna Annemieke de regels zingt en iedereen er tegelijkertijd een deel van een woord of zin doorheen improviseert. Wauw, dat begint erop te lijken. Dan komt de bal erbij. Er wordt overgegooid en degene die de bal toegeworpen krijgt maakt geluid, wat dan ook. Ook leuk, zeker omdat je geen tijd hebt om na te denken wat en hoe je iets brengt. En ineens moet ik denken aan de mevrouw die wilde toekijken. Mijn collega heeft haar een dienst bewezen door de toegang te weigeren, want de zangworkshop is o zo leuk om te doen, maar een stuk minder om naar te kijken en af en toe ronduit verschrikkelijk om naar te luisteren, maar daar hadden wij het gelukkig te druk voor.