Maravilhoso

Afgelopen zaterdag om een uur of 3 waande ik me van het één op het andere moment op een cruiseschip of in een resort op een tropisch eiland. Niet alleen door de zon die op het glazen dak stond te branden, maar vooral door Maravilhoso, een bossa nova trio bestaande uit zangeres Lisette, gitarist Cees en pianist Ernst. Bossa nova is ontstaan vanuit de Braziliaanse samba met invloeden vanuit de jazz. Joao Gilberto, Antonio Carlos Jobim, bekende namen die misschien toch niet iedereen direct iets zeggen, totdat je de liedjes ‘Agua de beber’ en ‘Girl from Ipanema’ hoort. Laat maar komen, die lange zwoele zomer. Bekijk de slideshow.

The World Cinema Foundation, met voorzitter Martin Scorsese,  heeft als nobele doel het restaureren van oude films, met name die uit landen waar daar geen geld voor is. Dat is natuurlijk erg te prijzen, maar nog mooier is dat je de films gewoon gratis kan bekijken op hun website. Ga voor een dosis prachtige oude films van over heel de wereld dus snel naar: worldcinemafoundation.net

Jazztrio t.o.b.d.

T.o.b.d., waat staat dat eigenlijk voor? Zit er een spannend verhaal achter of zijn het gewoon de eerste letters van de voornamen van de bandleden, hoewel… vier letters en drie muzikanten? De waarheid is nog saaier. Omdat het oude pand van DOK als oefenruimte wordt gebruikt hebben ze zichzelf Trio Openbare Bibliotheek Delft gedoopt. De letters staan overigens ook voor Tridiagonal Optimal Brain Damage, maar dit terzijde. De band bestaat uit collega Rob Winkel op drums, Lucas Mutsaers op piano en Adri Vosters op contrabas. Tijdens het optreden op zaterdag 9 mei worden zij bijgestaan door twee gastblazers, op trompet Steven Molendijk en Frans van Wijk op tenorsax. De heren spelen stukken van jazzlegende Thelonious Monk. Ze hebben speciaal geoefend om zacht te spelen, zodat het lezende publiek niet weggeblazen wordt. Dat lukt helemaal en het klinkt prachtig. Bezoekers gaan er lekker voor zitten en laten alles genietend over zich heen komen. Gelukkig is het optreden toegankelijker dan de vrije interpretaties die zij normaal gesproken spelen. Daar is voor mij als jazz-leek geen touw aan vast te knopen, of zoals op de site van het trio staat: “Het zal wel weer jazz zijn”. Bekijk de slideshow.

Renée Stevense op contrabas

Renée Stevense opent haar optreden op 2 mei met een gouwe ouwe van Culture Club – Do you really want to hurt me. Leuk om naar te luisteren, zeker op deze manier. Het is weer eens wat anders, een singer songwriter die zichzelf begeleid op contrabas. Na jarenlang te hebben gezongen en gebast in bands speelt Renée tegenwoordig solo. Ze mixt eigen liedjes met covers van Velvet underground en Simply Red en vertaalt Bruce Springsteen’s Fire naar Onweer. Tussendoor vertelt ze over het hoe, wat en waarom van de nummers. Het publiek leest stug door, maar komt achteraf wel vertellen hoe leuk het was. Bekijk de slideshow.

DaNN en Anne+Vincent

Het zaterdagmiddagconcert begint goed met Gert-Jan Danen uit Delft, alias DaNN, die in ieder geval het hart heeft gestolen van de kleine fan links op de foto. De getalenteerde singer songwriter begint zijn set met BeeGees To love somebody, dan(n) wat eigen werk en vervolgens een paar covers. Als laatste vraagt hij gitarist Vincent op het podium voor een bewerking van Lonely Soldier van Damien Rice, een indrukwekkende afsluiter.

De ervaren zangeres Anne van Buuren en Vincent Janse, frontman van progressieve rockband Vinnies Vice, zijn een bijzonder duo. Ze spelen niet-voor-de-hand-liggende covers, helemaal op hun eigen manier. Bij sommige liedjes duurt het even voordat je in de gaten heb wat er voorbij komt, het klinkt zo anders. Muse, Radiohead en Led Zeppelin zoals je ze nog nooit hebt gehoord. Mooi!

Bekijk de slideshow.

Relaxatieconcert

Ik ben bij aardig wat optredens geweest, maar nog nooit heb ik een concert (met voorbedachte rade) liggend ondergaan. Volgens de muzikanten de beste manier om instrumenten als klankschalen, sjamaanse trommels en balofoon goed binnen te laten komen. Om comfortabel te liggen hebben deelnemers campingmatjes meegenomen. De muzikanten hebben een kleine vrachtwagen met instrumenten uitgeladen en terwijl zij alles opstellen zit het publiek alvast wat te relaxen. Vlak voor aanvang, als iedereen inmiddels in slaapstand ligt, vertelt Guy over de herkomst van de muziekinstrumenten, ceremonies en nog wat andere zzzzzaken die me zijn ontgaan door het effect van zijn zachte stem met Belgisch accent. Ik weet dat ik gevoelig ben voor sferen, maar dit gaat wel heel rap.

Toch lig ik in het begin nog ietwat ongemakkelijk. Ik luister naar geluiden die ik herken, zoals regen, wind, pff.. lekker Nederlands. Langzamerhand komen er klanken bij die ik niet thuis kan brengen. Dat helpt, want dan heeft nadenken geen zin meer. Vervolgens wordt ik heen en weer geslingerd tussen het gevoel van zachtjes gewiegd worden naar bijna over de kop gaan. De muzikanten lopen door de ruimte, dus het ene moment hoor je links een fluit en heb je rechts ineens een didgeridoo in je nek. Dan wordt er prachtig driestemmig gezongen, en als je denkt dat je alles hebt gehad lijkt het alsof je midden in een oerwoud bent beland. Ik zal niet verder uitwijden over mijn subjectieve ervaringen, maar mocht je eens een keer iets bijzonders willen, dan is dit absoluut een goed idee!
Bekijk de slideshow.

The faint lights

The faint lights is een Delftse rockband die zaterdag 18 april een akoestisch optreden verzorgde in het leescafé. Voor de eerste keer in deze setting, maar omdat de meeste nummers op akoestische gitaren worden geschreven klinkt het alsof ze zo al jaren optreden. De zanger, bassist, gitarist en gitarist/pianist (met uitstapje op tin whistle (= traditionele Ierse fluit)) spelen prachtige liedjes, terwijl de drummer zit toe te kijken in het publiek. Sommige nummers worden ingeleid met een passage uit een boek omdat de tekst hierop is gebaseerd. Zo kwam het behoorlijk wrede sprookje ‘De rode schoentjes’ voorbij uit Alle sprookjes en vertellingen van Hans Christiaan Andersen. Daarna gelukkig wat vrolijkers uit Verzameld werk van Kafka. Verder nog een alinea uit Norwegian wood van Haruki Murakami en tenslotte een stuk uit Samuel Pepys Dagboek 1660-1669, waarin overigens een verwijzing staat naar Delft, altijd leuk. Het optreden trekt aardig wat bezoekers, die het optreden zeer weten te waarderen. En terecht, wat een goeie muzikanten. Tuurlijk, een terrasje in de zon op een vrije zaterdag is ook aantrekkelijk, maar dan heb je wel wat gemist. Niet getreurd, wegens kippenvel alom komen ze volgend jaar weer terug. Bekijk de slideshow.

Jubileum filmhuis Lumen!

Omdat filmhuis Lumen 35 jaar bestaat hebben Lumen en DOK een aantal acties voor Lumenbezoekers en DOKleden!

Jubileum actie 1!
U kunt bij inlevering van een filmkaartje van een Lumenfilm bij DOK een gratis filmdvd of cd met sountracks lenen. Dit kan alleen als u lid bent van DOK.

Jubileum actie 2!
DOKleden ontvangen op vertoon van hun DOKpas € 2,– korting op een filmbezoek bij Lumen. Lumen selecteert deze films, de zogenaamde ‘DOK-tips’. Deze DOKtips worden in de publiciteit aangegeven met het DOKlogo.

Schrijf een recensie en win een filmbon! Filmhuis Lumen stelt maandelijks en beloning beschikbaar voor degene die de beste recensie schrijft over een film die is bezocht bij Lumen. Inzending graag opsturen onder vermelding van recensie, de film en datum van het bezoek + adresgegevens naar: contact@filmhuis-lumen.nl Lumen beoordeeld de inzendingen en regelt dat de filmbonnen bij de winnaar komt. Winnaars + recensie komen op de website/weblog van DOK en Lumen te staan!

Zie voor alle jubileum-activiteiten: www.filmhuis-lumen.nl

Aanwinsten maart 2009

De collectie-aanwinsten van maart 2009 kunt u hier vinden.

Creatieve zangworkshop

Zangeres Annemieke Bastiaans komt om half 8 aangewandeld met een tas met o.a. een hoge hoed en een bal, hmm… ik ben benieuwd. Even later arriveren de deelnemers, een aantal dames en een heer. Ook komt er nog iemand langs die graag wil toekijken, maar dat is niet de bedoeling, dat leidt alleen maar af. De workshop begint met inzingen, het opbouwen van een goede lichaamshouding en wat improvisatie-oefeningen. Dat betekent klanken uitstoten die in je opkomen waar-

door er langzaam maar zeker een samenzang ontstaat die in sommige gevallen best mooi is en in andere gevallen nogal lelijk. Het resultaat is wel dat de meesten al gauw uit volle borst staan te zingen en daar gaat het om. Goed, tijd voor koffie met de opdracht om een zin op te schrijven die je mooi vindt, uit een gedicht of een liedje bijvoorbeeld. Alles verdwijnt in de hoge hoed, waarna Annemieke de regels zingt en iedereen er tegelijkertijd een deel van een woord of zin doorheen improviseert. Wauw, dat begint erop te lijken. Dan komt de bal erbij. Er wordt overgegooid en degene die de bal toegeworpen krijgt maakt geluid, wat dan ook. Ook leuk, zeker omdat je geen tijd hebt om na te denken wat en hoe je iets brengt. En ineens moet ik denken aan de mevrouw die wilde toekijken. Mijn collega heeft haar een dienst bewezen door de toegang te weigeren, want de zangworkshop is o zo leuk om te doen, maar een stuk minder om naar te kijken en af en toe ronduit verschrikkelijk om naar te luisteren, maar daar hadden wij het gelukkig te druk voor.