Archive for augustus, 2009

A campingflight to Lowlands Paradise

augustus 28, 2009

Vrijdag 21 augustus ben ik samen met nog 54.999 andere Lowlanders bepakt en bezakt vertrokken naar Biddinghuizen. Van tevoren goed huiswerk gedaan en het blokkenschema grondig bestudeerd, om vervolgens tot de conclusie te komen dat het natuurlijk veel leuker is om wat rond te zwerven en maar te zien waar je terechtkomt. Omdat het wachten voor de ingang en het opzetten van de tent net iets langer duurde dan gepland, is het feest al in volle gang als ik het festivalterrein op storm. Tja.. zo gaat dat, zoveel te zien terwijl je tegelijkertijd weet dat je ook heel veel mist. Logisch met 7 podia, 2 theaters, een filmzaal en een paar danstenten. Het is me gelukt om een staartje van het optreden van eightiesbandje La Roux mee te pikken. Beetje zonde van de tijd, niet echt lekker gezongen en muzikaal erg dun. Zittend op het gras geluisterd naar de dromerige klanken van Bon Iver, daarna een paar elektronische indiepopliedjes van Passion Pit meegepikt. Na elektronicaduo Junior Boys ga ik even bijkomen in het theater bij de Fantasten, een voorstelling die ik als cultuurbarbaar niet helemaal begrijp, maar toch wel leuk vind. Dan is het tijd voor 2 many DJ’s, het eerste concert dat ik in zijn geheel zie. De muziek in combinatie met graphics zijn een goed begin van een enorme dansmarathon. lowlandsMeteen door naar DJ Martyn, daarna nog even naar Tiga. Ik ben niet de enige en omdat ik de enorme mensenmassa een beetje zat wordt besluit ik dat ik mijn krachten ga sparen voor de volgende dag, om vervolgens in mijn tent urenlang te luisteren naar het dronken gebazel van mijn buren. En dan breekt de zonnige zaterdag aan. Na het onvermijdelijke kampeergedoe met wachten.. plassen, wachten.. wassen, ben ik eindelijk weer fris en fruitig. Vandaag heb ik niet zo’n haast met bandjes kijken, de dag duurt nog lang en een beetje chillen met een paar bekenden is ook goed. Daar gaat nog best wat tijd in zitten, want ineens is het avond en dus tijd voor Buraka Som Sistema. Deze ijzersterke, maar voor mij iets teveel van het goede, billenschudmuziek doet mij vluchten naar de funky grooves van The Virgins. Dat bevalt een stuk beter. Kyteman heb ik op North Sea Jazz al van dichtbij gezien, dus nu besluit ik van een afstand te kijken, en dan vooral naar het springende publiek, feest! In het voorbijgaan nog een stukje Jack Penate meegepikt, ik ben er nu toch. En dan… Basement Jaxx. Geen spijt, ze zijn geweldig. Vervolgens kom ik terecht bij Benjamin Herman, overigens met Jules Deelder, waarbij het een beetje onduidelijk is wat hij eigenlijk staat te doen, maar ach.. wat maakt het uit. Na de afsluiters verdwijnen er eindelijk wat mensen naar de campings, zodat ik letterlijk goed uit de voeten kan tot het licht wordt. En dan is het zondag, de laatste dag alweer. Aan de ene kant jammer, ik kom er net lekker in. Aan de andere kant beginnen de wc’s en douches me behoorlijk tegen te staan. Ik besluit om niet te flauw te beginnen met de beukbeats van The Subs. Band en publiek gaan helemaal los. Daarna meteen door naar Gang Gang Dance, artrock die zeer de moeite waard is. Dan The whitest boy alive, helemaal goed! Het publiek is wildenthousiast en de band is door hun materiaal heen, maar niet van het podium af te slaan. Eerst even zitten en luisteren naar Bloc Party en Grace Jones. Dan ben ik wel weer toe aan een volledig concert van dichtbij en ik kies voor electroqueen Peaches, een lieflijke naam voor een heftige act, spektakel!! Langzamerhand verdwijnen er steeds meer mensen naar huis, dus lekker veel ruimte om voor een laatste keer het festivalterrein af te schuimen op zoek naar goeie muziek. Als ook de laatste DJ aan het inpakken is val ik moe maar voldaan mijn tent in. Maandag lekker weer naar huis en op tv terugkijken wat ik allemaal heb gemist.